Orionvenlo

Recreatieve atletiekvereniging

1987 - 2003

 

Door: Henk Goertz

 

Na het afscheid van de 10kamp in 1982 tennis ik ’s zomers fanatiek, eerst bij TC Boekend en later TC Blerick. In die jaren is tennis enorm populair. Op hoogtijdagen moet je vaak een uur of nog langer wachten om een half uurtje te kunnen tennissen. TC Blerick (met 9 tennisbanen) moet zelfs een ledenstop invoeren. Anno 2012 liggen veel tennisbanen leeg.

Daarnaast loop ik af en toe een duurloopje. Zo gaan enkele jaren voorbij. In de winter 1986/1987 begin ik meer plezier in het lopen te krijgen en doe ik meer verschillende trainingsvormen; behalve duurlopen ook interval, fartlek en wat sprints. Ik voel dat mijn conditie steeds beter wordt. Begin 1987 loop ik aan de Snelle Sprong in Tegelen mee in een van de voorjaarscrosses die AV Tegelen jaarlijks organiseert: 5km in 17.07. Hé, dat gaat best lekker!

 

In de zomer 1987 gooi ik me weer volop in het tennisseizoen, maar vanaf de herfst intensiveer ik mijn looptraining weer. Elke zaterdag een lange duurloop, soms met Cock van Wegen. Andere trainingen altijd alleen. Ik train ca. 5 maal per week. Dat heeft effect. In het voorjaar 1988 loop ik tijden die ik nooit voor mogelijk had gehouden. In de voorjaarscross over 5km van AV Tegelen loop ik ver achter een ongenaakbare Ron Vlenterie (14.45) en de 18-jarige Marco Gielen (15.07) naar een 5e plaats (16.10).

 

De kortere langeafstanden liggen me het beste, omdat ik als 10kamper nooit veel op lange afstanden heb getraind. Toch probeer ik ook eens een langere afstand. In Nettetal wordt jaarlijks de Winterlaufserie rond de Krinkenbecker Seen gelopen en op 6 februari 1988 loop ik de 12,5km mee. Ik volg in het kielzog van Bert Müris. Tussentijd 5km 17.00 en bij het keerpunt op 6250m klok ik 21.15. Oei, dat gaat wel erg hard, denk ik. Ik voel dat ik dit tempo niet lang meer kan volhouden. Zoals zovaak ben ik veel te snel begonnen. Bij het 10km punt klok ik 34.58. Het gaat steeds zwaarder. Bert is uit het zicht verdwenen. Hij loopt de 12,5km in 42.52. In de laatste meters gaat Ton van Buren me voorbij. Hij loopt 43.50 en ik 43.51. Ik eindig als 24e van de 345 deelnemers. Noot: met deze tijd zou ik anno 2012 als 4e zijn geëindigd van de 666 deelnemers. De tijden zijn (letterlijk en figuurlijk) veranderd.....

 

In april voel ik me moe en ziek. Heb ik te hard getraind? Nee, het blijkt belroos te zijn. Na behandeling van enkele weken krijg ik het opnieuw. Oorzaak blijkt verkalkte teennagels te zijn. Enkele moeten operatief worden verwijderd. Pas in het najaar 1988 begin ik weer een beetje met lopen.

 

Inmiddels ben ik, met 31 jaar, aan de NIVRA-studie (registeraccountant) begonnen. Weer breekt een drukke tijd aan. Andere baan, veel overwerken, colleges volgen in de avonduren en zaterdagmorgen, en veel studeren. Ook nu weer, net als in mijn 10kamptijd, blijft er niet zoveel tijd en energie over om intensief te trainen. Mijn conditie is een stuk minder dan vorig jaar. In januari 1989 loop ik op een koude, winderige avond op de baan in Venray nog een 5km in 17.09. Het is voorlopig mijn laatste wedstrijd.

Henk_Goertz_10km_Winschoten_1993

 

De jaren erna blijf ik nog wel trainen, maar minder intensief, en loop geen wedstrijden meer. In 1992 zoekt mijn werkgever, Moret Ernst & Young accountants, 10 medewerkers die ieder 10km in een estafette over 100km in Winschoten willen lopen. Nogal onvoorbereid trek ik de (stoute) schoenen aan en loop 37.40. Ik kijk mijn ogen uit want ik zie lopers die de 100km individueel lopen, een ervan loopt die zelfs op klompen………..

 

Het jaar erna, in 1993, loop ik dezelfde wedstrijd in Winschoten nogmaals, nu in 38.00. In 1994 krijg ik tijdens een tenniswedstrijd last van hernia. Daardoor word ik in mijn bewegingsapparaat nogal beperkt, en reden waarom ik de brui geef aan tennis. Wel blijf ik nog een beetje lopen. In 1995 studeer ik af als registeraccountant.

 

 

 

De jaren gaan voorbij. Ik denk nog wel eens aan mijn 1e atletiekjaren (1972-1981) als baanatleet/10kamper. Ook mijn 2e atletiekleven (1987-1993) als (wedstrijdlopende) langeafstandloper voelt als afgesloten. Uit beide levens had ik meer uit kunnen halen. Maar geldt dat niet voor veel levens?

 

Na 1993 loop ik geen wedstrijden meer en loop nog mondjesmaat. Tot 2003. Daarover meer in een volgende blog.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Henk_Vittel_2009

Ingezonden 2-11-2012

 

Terug

Orion wordt gesponsord door