Orionvenlo

Recreatieve atletiekvereniging

1980 

 

Door: Henk Goertz

 

In mijn vorige blog schreef ik dat 1979 door de militaire diensttijd sportief een minder jaar was geworden. Ik had dat jaar geen enkele 10kamp gedaan, als gevolg van minder training en mede daardoor minder motivatie. Ook in 1980 zal ik aan mijn passie, de 10kamp, niet veel plezier beleven, door een andere oorzaak.

 

Eind december 1979 zwaai ik af en op 1 januari 1980 begin ik (met 23 jaar) als bedrijfsadministratief medewerker bij Océ. Ik wil mijn intensieve trainingen voor de 10kamp weer op gaan pakken. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk met mijn andere grote liefde, Ien, doorbrengen. Dat dit al met al een zware belasting zal worden besef ik dan nog niet zo.

 

Vanaf januari voer ik de trainingsinspanningen op. Ik wil weer zo snel mogelijk aanknopen bij mijn trainingsniveau van 1978, het jaar van mijn beste 10kamp (12e op Nederlandse ranglijst dat jaar) tot dan toe. Ik kan tot april nog niet op de sintelbaan aan de Herungerweg terecht, omdat deze ’s winters is gesloten. Op mijn trainingsveldje in Genooi gooi ik met kogels, discussen en andere gewichten en doe er starts en sprongen. Ik loop enkele duurlopen per week en bij het Zwarte Water eenmaal in de week snelle intervallopen. Ook doe ik elke week een haltertraining bij de worstelvereniging KDO, in haar kleine gymzaal in de Valuasstraat.

 

Ik maak zelf mijn trainingsschema, waarbij ik boeken en tijdschriften (o.a. De Atletiekwereld) over training raadpleeg. Ik hoop dit jaar weer in de buurt te komen van mijn p.r. van 6255 punten en misschien wel het doel dat ik me in 1974 heb gesteld: 6500 punten. Hiermee behoor je tot de 10 beste 10kampers van Nederland.

 

In juni 1980 verbetert de Duitser Guido Kratschmer het wereldrecord op de 10kamp tot 8649 punten. Daarna wacht hem een bittere pil: Duitsland boycot, evenals zijn bondgenoot USA, de Olympische Spelen in Moskou in dat jaar omdat de Russen een jaar eerder Afghanistan zijn binnengevallen. Nederland doet wel mee in Moskou. Gerard Nijboer wint zilver op de marathon.

In mei neem ik enkele jeugdatleten van Festina mee naar een baanwedstrijd in Wachtendonk. Lou ter Beek, een grote sterke atleet, dus heel geschikt voor de werpnummers. Louis-John Aquina, een ranke hoogspringer, die over 1.90m springt. En Marie-José van Melick die zich vooral als een goede speerwerpster ontpopt.

 

Op een mooie zomeravond in juni 1980 loop ik een 400m in stadion De Baandert in Sittard. Met deze afstand, die ik buiten de 10kamp zelden loop, heb ik altijd een haat-liefdeverhouding gehad. Een prachtige afstand, een verlengde sprint, die leidt tot een flinke verzuring van de spieren. Na 300m worden de benen loodzwaar en de laatste 100m is steeds weer een kwelling. Zoals altijd begin ik ook vandaag weer te snel. Jan Titulaer staat in de 200m-bocht en roept 24.7 naar me. De laatste 100m voelt alsof ik bijna stilsta. De klok stopt bij 51.9, toch nog een p.r. Nooit meer zal ik deze afstand sneller lopen.

 

Al maanden voel ik een zeurende pijn in mijn linker hamstring. In 1977 heb ik op die plek een flinke spierscheuring opgelopen. Na die 400m in Sittard is het er niet beter op geworden. Ik ga daarom enkele malen naar de fysiotherapeut voor behandeling en krijg als advies mee om rekkingsoefeningen te doen.

 

In augustus wil ik aan de 10kamp tijdens de Zuid-Nederlandse kampioenschappen deelnemen. Maar ik moet de blessure eerst geheel laten genezen; mijn geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld. Na enkele weken begin ik alvast weer voorzichtig te trainen.

 

Het is een zeer regenachtige en ook koude zomer. In juli dat jaar treedt de Maas ruim buiten haar oevers en loopt ze Venlo binnen.

 

Augustus 1980, Helmond, Zuid-Nederlands kampioenschap 10kamp. Start 100m, na ca. 75m een enorme pijnscheut in de hamstring. Einde 10kamp en naar later blijkt, ook einde wedstrijdseizoen. Frustratie. Hard getraind, misschien te vroeg hiermee weer begonnen, misschien ook te veel belasting (werk, privé, grote trainingsomvang), misschien ook wel (zoals altijd) te gespannen.

 

Ik zou wel gebaat zijn bij meerdere massages per week. Hierdoor worden de afvalstoffen die in de spieren achterblijven na een training sneller afgevoerd. In het najaar start mijn Ien bij Jan van Dijk (oud-masseur van VVV) een cursus sportmassage, die ze in het voorjaar 1981 als gediplomeerd sportmasseur afsluit. Of dit me zal helpen blessurevrij 1981 door te komen zal blijken in een volgende blog.

Henk_Goertz_2009  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Ingezonden 26-12-2011

 

Blogs Henk Goertz

 

Orion wordt gesponsord door